Vliegende beugels en brandwonden | Embarrassing moments #1

Het leven zit vol gênante momenten. Zeker als je mij bent. Soms voelt het alsof ik de enige ben met twee linkerhanden en de motoriek van een ezel. Al heeft een ezel hoogstwaarschijnlijk nog een betere motoriek dan ik. Afijn, hier een kleine opsomming van mijn gênante momenten van de de afgelopen tijd.

  • Die ene keer dat ik bij de balie van de huisarts stond om een vervolgafspraak te maken. De vrouw achter de balie bleef zitten achter haar bureau en zei vriendelijk gedag. Ik begon mijn verhaal over dat ik een vervolgafspraak kwam maken en ze stelde wat vragen. Een aantal vragen waren wel een beetje gek, aangezien ze naar mijn idee niks te maken hadden met mijn klachten. Ik keek haar een beetje vragend aan en ze tikte met haar wijsvinger op haar koptelefoon. Ik dacht dat ze bleef zitten vanwege nieuwe veiligheidsvoorschriften of iets dergelijks en dat de koptelefoon was om mij te kunnen horen. Totdat ze me een fijne dag wenste en we nog geen datum hadden gevonden. Pas toen begon er een belletje bij me te rinkelen en kwam ik tot de ontdekking dat ze aan de telefoon zat. Auwtsj.
  • Die ene keer dat ik een tosti ging eten en de kaas zo heet was dat ik mijn lip brandde. Er ontstond gelijk een blaar, feest. Ik wilde echt geen blaar op mijn mond en mijn inner dramaqueen kwam naar boven en belde de eerste hulp. De telefoniste gaf me de tip om onder de douche een aantal minuten te koelen met lauw stromend water. Dus daar stond ik dan: tien minuten lang mijn lip te besproeien onder de douche. Echt heel suf.
  • Die ene keer dat ik even was vergeten hoe mijn auto eruit zag. Ik liep in de garage naar een auto waarvan ik dacht dat die van mij was. Ik vond het al een beetje vreemd dat hij niet van het slot afsprong toen ik het knopje op de sleutel indrukte. Toen ik bij de desbetreffende auto aankwam en de persoon in de auto mij een beetje angstig aankeek begon er pas een lichtje te branden. Nee, het waren niet die van de auto…
  • Die ene keer dat een vriendin en ik samen gingen sporten in de sportschool. De halter op de halterbank stond net iets te laag voor ons. Toen mijn vriendin de halter op haar schouders had gelegd en ik de standaard probeerde hoger te krijgen, kreeg ik hem niet meer vast. Daar stond ze dan met de halter op haar schouders en trillende knieën, terwijl ik al zwetend de standaard probeerde vast te krijgen in de halterbank en de rest van de sportschool ons aankeek.
  • Die ene keer dat ik nog een blokbeugel had en zo hard moest lachen dat hij op de grond viel. Het is al zo lang geleden, maar het blijft pijnlijk ongemakkelijk.

Durf jij jouw meest gênante moment(en) met mij te delen? Laat een reactie achter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.